Başka şansım olmayabilir.
HAVAİ FİŞEK FESTİVALİ'NE HOŞ GELDİNİZ
- Gidelim. - Havai fişekleri görecek miyiz?
Jung-won.
Bayan Jung.
Bay Cha, iyi misiniz?
Bekleyin. Doktoru çağıracağım.
Havai fişekler harikaydı, değil mi, Jin-su?
Evet! Çok eğlenceliydi!
Harikaydı.
- Muhteşem! - Onları canlı görmek daha iyiydi.
- Çok keyifliydi. - Harikaydı.
- Seneye yine gelelim mi? - Evet.
- Ben varım. - Tabii.
- Şerefe! - Şerefe!
Teşekkürler.
İyi misiniz, Bay Cha?
Çok şaşırdım.
Korkmuş olmalısın. Ben iyiyim.
Çok rahatladım.
Bir yere gitmen gerektiğini sanıyordum, Jung-won.
Evet, öyle.
Önemli bir şey gibiydi.
Çok üzgünüm.
Sorun değil.
Git artık. Ben iyiyim.
Fakat sizi nasıl yalnız bırakırım?
Başka birini arayıp gelmesini isterim. Sen gitmelisin.
Ben gerçekten iyiyim.
Çok kötü hâldesiniz ama.
Olanlar için daha da üzgün hissetmeme yol açma. Gitmelisin.
Bay Cha.
Nasıl hissediyorsunuz? Kırık falan var mı?
Tanrım, kes şunu. İyi misiniz, Bay Cha?
İyiyim. Ciddi bir hasar yok.
Tam zamanında yetiştiniz.
HAVAİ FİŞEK FESTİVALİ'NE HOŞ GELDİNİZ
İnanılmazdı.
Eğlendin mi?
Hae-seong!
Çoktan gitmişsindir diye korktum.
İyi ki hâlâ buradasın.
Sana bir şey mi oldu?
Evet, bir şey oldu.
Restorandan çıkmak üzereyken
Bay Cha trafik kazası geçirdi.
Durumu çok kötü olabilirdi.
Bay Cha nasıl? İyi mi?
Evet.
Neyse ki ağır yaralanmamış.
Çok şaşırdım.
Zamanında gelemediğim için üzgünüm. Hastaneye geliyordum.
Hayır, sorun değil.
Yapabileceğin bir şey yoktu zaten.
Çok yazık.
Bu yıl havai fişekleri görebileceğimi sanmıştım.
Havai fişekler nasıldı? Güzel miydi?
Kesin güzeldir.
Evet, güzeldi.
Ben de görebilsem güzel olurdu.
Hae-seong.
Yüzün böyle düşünce ben üzülüyorum.
Ne? Nasıl yani? Ben gerçekten iyiyim.
Çok üzgünüm.
Seneye ne olursa olsun mutlaka festivale gidelim.
Seneye çadır da getirelim. Daha iyi olur.
Henüz bir şey yemedin, değil mi? Öğle yemeği getirdim.
Hae-seong, örtüyü çimlere serer misin?
İşte.
Nereye gitti?
Umarım bu daha iyi hissetmeni sağlar.
Ben ateş böceği oldum.
Tanrım.
Haydi, bu kadarı yeter.
Yengeç dansına hâlâ dayanamıyorsun herhâlde.
Herhâlde.
Haydi, yiyelim. Leziz görünüyor.
Çok açım.
Ye.
- Tadı iyi mi? - Evet.
Artık gitmelisin.
Tamam, hoşça kal.
- Görüşürüz. - Tamam, hoşça kal.
ALARM
Tanrım, delirmiş olmalıyım.
Bu bir rüyaydı, yani kimse neler olduğunu görmüş olamaz, değil mi?
TAESAN TIP MERKEZİ
Beni öldüren kişi bu hastanedeydi.
MUAYENE MERKEZİ
Göğsüm artık acımıyor.
Markette de bir şey hissedemiyorum.
Lütfen şarabı arabaya koyun.
Tabii, efendim.
Yine acımaya başladı.
Bu kez kim olduğunu bulmalıyım.
Bu da neyin nesi...
Pardon.
Ne oldu?
Çok affedersiniz.
O kişi nereye gitti?
Kim o?
Bu kişi niye beni arayıp duruyor?
Merhaba.
Ben Min-jun'un teyzesiyim.
Merhaba?
Merhaba. Size diyecek bir şeyim yok. Kapatıyorum.
Bir polis memuru beni ziyaret etti.
Polis memuru mu?
Bir polis memuru beni kocamın cenazesinde
ziyarete geldi.
Niye?
Cenazeye gelseydin
onu kendin görürdün.
Beni bu yüzden mi aradın?
Polis ne dedi?
Bana bir şeyler sordu.
Okulun önündeki trafik kazasını merak ediyormuş.
Trafik kazası 12 yıl önce oldu.
Niye şimdi bu konuyu açtı?
Ben bir şey demedim. Merak etme.
Para mı istiyorsun? Mesele bu mu?
Haftaya mağazadaki ofise gel.
Onu boş ver. Buraya sana bir şey sormak için geldim.
On iki yıl önce
eşim niye böyle saçma bir teklifi kabul etti?
Mesele sadece para değildi.
O zaman eşime ne dedin?
Seni uyarıyorum.
Söylediklerine dikkat et ve uslu ol.
Bu fotoğraf amcanın çerçevesinde dururdu. Buna sık sık bakardı.
Bu fotoğrafı hatırlıyorum yenge.
Buna gözüm gibi bakacağım.
Tamam.
Sende ciddi bir şey yok, değil mi?
Hayır.
Avustralya'ya mı taşınıyorsun?
Kız kardeşim orada. Gitmemi istedi.
Her neyse, Min-jun.
Sağlıklı ve güzel bir hayatın olsun.
Sen de sağlığına dikkat et yenge.
Sen de.
On yaşında anneni kaybettikten sonra bir başına kaldın.
Fakat baban kendi ailesi olduğunu söyleyip
sana hiç bakmadı bile.
Kendisine baba demek istiyorsa sana bunu yapmamalıydı.
Ağlama yenge.
Ben bunu hiç düşünmüyorum.
Üzgünüm, Min-jun. Çok üzgünüm.
Bu yüzden su sızıyor.
JUNG WON, SUYU TAMİR...
Jung-won, sızıntıyı tamir ettim.
Artık lavaboyu kullanabilirsin.
Bay Ahn.
Burası sizinle festivale gelen kız arkadaşının evi mi?
- Evi darma dağın etmişler. - Evet.
Eyvah eyvah. Evi göstermeden önce burayı temizlemem gerek.
Ne? Neyin var?
Baksana, ne oldu sana?
Temizlemem gerek. Eyvahlar olsun.
Baksana sen.
Sen kiracının kuzenisin, değil mi?
Merhaba.
Yüzünü görünce sinirlendim yine.
Pardon?
Beni ciddiye almıyor musun?
Maaşını aldı ama borçlarını ödeyecek diye
bana kirayı veremiyor mu?
Tefecilerden korkuyor ama benden korkmuyor. Öyle mi?
Üzgünüm. Mümkün olduğunca kısa sürede kirayı ödeyeceğiz.
Sizinle karşılaştığım iyi oldu. Kapıyı açın şimdi.
Bugün tüm eşyalarını çıkaracağım.
- Tanrım! - Tanrım.
Teşekkürler.
Sen onun babası mısın?
Hayır, bir akrabasıyım.
Anladım. Çok güçlüsün.
Bunu çok söylerler.
Anlıyorum.
Onu evden atacak mısın?
Düşerken beni tuttunuz.
Ben gideyim.
Evi daha sonra temizleyeceğim.
Görüşürüz.
Ona en azından bunu versem mi?
Olamaz. Hiç sorun değil, Bay Ahn.
Tanrım, bu çok iyi.
- Bay Ahn. - Ne?
Size bunu sorabilir miyim bilmiyorum.
Haydi ama. İkimizin arasında.
Bana her şeyi sorabilirsin.
Nasıl para kazandınız?
Oğlunuzun tüm hastane ücretini ödediniz.
Kardeşlerime ve arkadaşlarıma yardım etmek için para kazanmak istiyorum
ama kimlik olmadan hiçbir şey yapamadığım için sinir oluyorum.
Hae-seong, oğlumun 80 yaşında olduğunu bildiğine göre
benim de yaşımı hesaplamışsındır herhâlde.
Ben 1910'da doğdum, Köpek Yılı'nda.
1910'da mı doğdunuz? Köpek Yılı'nda?
Evet, doğru. 1910'da, Köpek Yılı'nda doğdum.
Anladım.
Öyleyse Kore'nin Japon işgaline
uğradığı yıl mı doğdunuz?
Doğru. Japonların Kore'yi işgal ettiği zamandı.
Bir Mart Bağımsızlık Hareketi, Bağımsızlık Günü
ve Kore Savaşı. Her şeyi görüp tecrübe ettim.
Tanrım.
Hayattayken benim mesleğim neydi sence?
Mesleğiniz mi?
Bilemiyorum. Tahmin bile edemiyorum.
Ginseng çiftçisiydim.
Ginseng çiftçisi mi?
Goesan'da, Chungbuk'ta ginseng arardım.
ve anne-babam, eşim ve oğlumla mutlu mesut yaşardım.
Güzel bir hayatım vardı ama bir gün
en büyük ginsengi buldum.
Yıllanmış, doğal bir ginsengdi. Bu büyüklükteydi.
Onu yerinden çıkarmadan ve kimseye bundan bahsetmeden
Seul'e geldim.
Onu alacak zengin bir müşteri bulmak için Seul'a geldim.
Anladım. Onu satıp zengin oldunuz.
Han Nehri'ni geçerken tekne alabora oldu.
Boğularak öldüm.
Üzüldüm.
Onu çıkarıp eşime versem daha iyi olurdu.
Fakat ölmüştüm.
Doğal ginsengin etkisi gerçekten sonsuz.
- Doğru. - Onu yediğin an...
Bu nedir?
Bu dünyaya geldiğimde hemen o dağa geri gittim.
Ginseng hâlâ orada mı, merak ediyordum.
O doğal ginseng yıllar boyu büyümüş ve devasa olmuş.
Bu harika değil mi?
Bu şekilde epey para kazandım.
Tanrım. Bu inanılmaz.
Ginsengden kazandığım parayla hastane masraflarını
ve cenazesini ödedim. Elimden gelen her şeyi yaptım sanırım.
Hae-seong, pek fazla değil ama biraz param kaldı.
O parayı sana vermek istiyorum.
Ne?
Hayır, Bay Ahn. Gerek yok. Cidden.
Bunu kabul edemem.
Hayır, geri çevirme. Benim paraya ihtiyacım yok.
KİLİTLİ DOLAPLAR
Dikkat dikkat.
Bay Cha bugün burada değil, o yüzden çok dikkatli olun.
İşinizi iyi yapın, tamam mı?
- Tabii, şef. - Tabii, şef!
Jung-won, seni görmek isteyen iki adam geldi.
Korkunç görünüyorlar.
Sun-ji, onlara bugün beni görmediğini söyle.
Camdan kaçmana gerek olmadığını söylediler.
Kapıyı kullanabileceğini söylememi istediler.
Onlara faizi ödedim zaten.
Gömleğin çok rüküş duruyor.
Bence çok havalı duruyor.
Niye geldiniz yine?
Tüm faizi ödedim zaten.
O yüzden geldik.
Biz...
Bize ödediğin ana para ve faizi hesapladık
ve artık bize hiç borcun kalmadı.
İşte senetlerin.
Nasıl? Borcum kapandı mı?
Emin misiniz?
Yok artık. Senin güven sorunun falan mı var?
Niye inanmıyorsun bana?
Borç kapandığında senetler yırtılır. İşte böyle.
Tamam, yırt gitsin!
Çöpe atacağım.
Pekâlâ. Bir daha görüşmemize gerek yok, değil mi?
Borcunu ödediğin için teşekkürler.
Haydi, gidelim.
Teşekkürler. Çok teşekkür ederiz.
Borcumu kapattım!
Borcumdan kurtuldum artık!
Hiç borcum yok artık!
Hae-seong'a söylemeliyim.
Telefonu açamaz ki.
Bununla övünmek için can atıyorum.
Nasıl geçti?
Dediğiniz gibi ona borcunu kapattığını söyledik
ve senedi verdik. Böyle yırttı. İşte.
Paramparça etti.
Onun borcunu nakit kapattım.
Evet, tabii ki.
Hem ana parayı hem faizi ödediniz.
Onun adını defterimizden sildik bile.
Şimdi gidebilirsiniz.
Koşun!
Teşekkürler, Bay Ahn.
Anneannenin hastane masraflarını ödediği için
Jung-won'un borcu olduğunu bilmiyordum.
İyiliğinin karşılığını kısmen ödemiş gibi hissediyorum.
Hayır, hiçbir şey ödemenize gerek yok.
Öyle deme.
Teşekkürler.
Zamanlaman harika. Bu çok iyi.
Nasıl yani?
Buralardaydım, uğrayayım dedim.
Hae-seong, borcumu kapattım!
Ciddi misin? Bu harika.
"Harika" sözcüğü bunu anlatmak için yeterli değil.
Bu muhteşem ve olağanüstü.
O kadar mı mutlusun?
Tabii ki.
Yıllardır ana para hiç azalmıyor ve faiz de hep artıyor gibi
geliyordu bana.
Düşüncesi bile beni boğuyordu.
On yıllık bir yük yok oldu gibi sanki.
Yani artık kiramı vaktinde ödeyebilirim.
Evet. Bu şahane bir haber.
Biliyor musun?
Sen geri geldiğinden beri başıma iyi şeyler geliyor.
Teşekkürler, Hae-seong.
Tanrım, çok mutluyum!
Tanrım.
Hey, Jung-won.
Jung-won.
Jung-won, ne oldu? Çok acıyor mu?
Baksana, yerde 50 sent buldum.
Şuna bak, Hae-seong.
Sen geri geldiğinden beri işler çok iyi gidiyor.
Elli sent buldum.
Tanrım, acıyor.
Bu filmi izlemeyi çok istiyordum.
Hem çok eğlenceli hem de çok komikmiş.
Yalnız izlemem gerektiğini söylediler.
Tanrım, evet. Korkunç görünüyor.
Öyle değil mi?
Patlamış mısır da alalım mı?
Tabii.
Bir saniye.
Selam, Jin-ju.
Selam, Jung-won. İşin bitti mi?
Şey, bu...
Hâlâ restoranda mısın?
Evet, bugün geç çıkacağım gibi duruyor. Ne oldu?
Ho-bang, Han Nehri'nde domuz eti yemek istediğini söyledi.
Bu sıcak havada!
Her neyse, Tae-hun ve Mun-sik de geliyor.
Muhtemelen tüm gece takılacağız. Sen de bize katılmalısın.
Bugün gelebileceğimi sanmıyorum.
İşim saat kaçta biter bilmiyorum.
Bu çok kötü.
Bu arada Hae-seong'a bir türlü ulaşamıyorum.
Onunla konuşursan bu gece takılacağımızı söyle.
Tamam, söylerim.
İyi eğlenceler.
Tamam. Çok çalışma.
Tanrım, çok üzgünüm.
Alışveriş arabam buradaydı. Alışveriş arabam...
Yani Ho-bang... Tanrım, çok üzgünüm.
Hemen geri koyayım. Vay canına.
Özür diliyorum.
Ho-bang nereye gitti?
Kimlik mi istiyorsunuz?
Evet, yaş sınırı 18 olduğu için kimliğinizi görmeliyiz.
Cidden yaşı küçük değil.
Yalnızca kimliğini almayı unutmuş.
Üzgünüm. Yaşınızı doğrulamadan içeri alamayız.
Ne yapsak?
Tamam, teşekkürler.
Sorun değil. Eve gidip başka bir şey izleyelim.
Yolda bira ve patlamış mısır alalım.
Kokulu kalamar da alalım.
Peki, öyle yapalım.
Haydi, gidelim.
Tae-hun alışveriş merkezinin başkan yardımcısı değil mi?
Nasıl hemen geleceğini söylüyor?
Meşgul olması gerekmez mi? Niye değil?
Telefonunu kapatıp işine odaklanmalı.
Ve Mun-sik'in nesi var? Hava felaket sıcak.
Klimaları tamir etmesi gerekmez mi?
Niye hiç anlamıyorlar?
Yalnız olmak istediğimiz bariz değil mi...
Hey!
Pikniğe giden çocuk muyuz biz? Hepsini geri koy.
Bunlar da ne? Bunları kim koymuş?
Sen koydun.
Cips severim.
Güldü mü o?
Kanım kaynıyor.
Haydi ama. Çabuk ol.
Tamam.
İşte.
Sinema gibi olsun diye ışığı kapatalım mı?
Öyle yapalım mı?
Başlıyor!
Gitti mi?
Evet.
Niye böyle yaptın?
Niye bunu izlemek istedin ki? Yarısına bakamıyorsun.
Eğlenceli.
Gitti mi şimdi?
Evet.
Sana inanmıyorum.
Bekle, sesi kısmalısın.
Baksana, bu nedir?
Böyle çok daha iyi.
Işıklar kapalı.
- Kim o? - Jung-won işte olmalı.
Muhtemelen işten sonra katılır.
Çocuklar geldi.
Baksana.
Sessiz ol. Duyacaklar seni.
- Ne oldu? - Onlara yalan söyledim.
Onlara hâlâ işte olduğumu söyledim.
Öyleyse ne yapacağız?
Teşekkürler.
Han Nehri'nde takılmak istediğine inanamıyorum, Ho-bang.
Baksana!
Bu sıcakta niye bağırıyorsun?
Bunun olacağını bilmiyordum.
- Ne demek istiyorsun? - Sadece diyorum ki...
Han Nehri'nin bu kadar kalabalık olabileceğini bilmiyordum.
Hava tropik iklim havası.
Baksana!
Senin bu havada çok işinin olması gerekmez mi?
İşler artık çok daha iyi.
Geçen hafta bozuk klimalar yüzünden
eve bile gidemedim.
Niye şikâyet ediyorsun? Bu güzel.
Başka birinin evinin önünde takılmak sorun olmaz mı?
Kiracı kirayı ödeyemediği için evden atıldı.
Anladım.
- Biraz kimchi getireceğim. - Tamam.
Ne yapacağız?
Işıkları bile açık bırakmış.
Ne yapacağız?
Şifreyi değiştirmeliydim.
Haydi, kendimizi gösterelim.
Bunun için çok geç.
Şerefe.
- Şerefe. - Şerefe.
Bu güzelmiş.
Domuz karnı açık havada çok iyi gidiyor.
Jung-won geç kaldı.
Muhtemelen Hae-seong'ladır.
Ne diyorsun sen? Restoranda fazla mesai yapıyor.
Süre oyunu oynayalım.
- Bir. - İki.
- Üç. - Üç.
Yakalandın.
İkiniz de kaybettiniz!
İç.
- İç. - Ne?
İç.
Ne yapıyorsun?
- Delirdin mi? - Öp!
- Seni öpmeyeceğim. - Öp onu!
Dalga mı geçiyorsun?
Hey, kesin şunu.
- Öp! - Haydi ama.
İstiyorsan dışarı çıkıp onlara katılabilirsin.
Çabuk ol. Kaybettin.
Şimdi çıkmam tuhaf olur.
- Öp! - Öp!
Niye gitmiyorlar?
Yiyip içtikten sonra gidecekler.
Bacaklarım çok acıyor.
Tanrım, hava çok sıcak.
Baksana.
Jung-won, haydi, ayağa kalkalım.
Bacaklarım çok acıyor.
Ne? Tamam.
Duyacaklar seni.
Gözlerimi niye kapadım ki?
- Jung-won. - Efendim?
Niye bu kadar ürkeksin?
Yakalanacağız diye korkuyorum.
Biraz sessiz olmadı mı sence?
Haklısın. Bir şey duyamıyorum.
Eve gitmiş olmalılar.
- Haydi, kalkalım. - Tamam.
Yalan söylediğim için üzgünüm.
Hayır, sorun değil.
Fakar burası cidden çok sıcak.
Evet, doğru. Haydi, dışarı çıkalım.
- Çıkalım mı? - Evet.
Ne yapsak?
Siz de buradaymışsınız.
Ne? Açıklama bekliyoruz.
Ne zaman geldiniz buraya?
Nasıl yani? Kaç kez eve girip çıktım.
Siz hep içeride miydiniz?
Bu yıl şahit olduğum en şok edici olay.
Tanrım, başım. Birden başıma ağrı girdi.
İçeri girmeliyim. Size iyi eğlenceler.
Jung-won baş ağrısı hakkında yalan söylemiyor.
Utançtan ölmem.
Sorun değil.
Jung-won'un baş ağrısı nasıl, Hae-seong?
Konuşmadan önce bir düşün.
Bu kıt aklınla klimaları nasıl tamir ediyorsun?
Klima tamir etmek için zeki olmana gerek yok.
Sen de konuşmadan önce bir düşünmelisin.
Bekle.
Seni küçük... gel buraya.
Seni serseri.
- Çok kötüsün. - Tanrım.
Koşalım. Haydi.
Yanlış şeyi almışsın.
Beni bekle.
Tanrım!
Benim hiç gururum yok mu sence?
Çok sinir oldum.
Niye bu kadar sinir oldun?
- Hae-seong. - Yeong-in'le kavga mı ettin?
Çok inatçı.
Hae-cheol'la yemek yiyelim dediğim an
çılgına döndü.
Tanrım, kardeşin için öyle deme.
Hae-cheol ne tepki verdi?
Birlikte yemek yiyelim dediğimde o da çılgına döndü.
Hae-seong.
Nesi var bunların?
Bilmiyorum. İkisi de tuhaf.
Geçmişte olanlar için birbirlerini affetmeliler.
Çok dar fikirliler.
Şu hâline bak, Su-ji. Büyük bir kalbin var sanki.
Tanrım, Hae-seong.
Onunla konuşmayı deneyeceğim. İçeri gidelim.
Haydi ama, Yeong-in.
Niye Hae-cheol'la buluşayım ki, Hae-seong?
Onunla buluşmak istemiyorum.
Gördün mü?
Sessiz ol.
Sizin aranız mı bozuk? Bir şey mi oldu?
Hae-cheol'u affedemiyorum.
Onunla buluşmayacağım.
Yeong-in, aranızda bir şey mi oldu?
İşe gitmem gerek.
Bekle, Yeong-in. O kadar uzun sürmez.
Söyle bana. Ne oldu?
Biyolojik annemi hatırlıyor musun?
- Evet. - Ölmeden önce
altın kolyesini bana bıraktığını biliyorsun, değil mi?
Evet, tabii ki.
Lise için bir başıma Seul'e geldiğimde
para kazanmak için her türlü yarı zamanlı işi yapıyordum
ama o altın kolyeyi satmayı hiç aklımdan geçirmedim.
Para yüzünden üniversiteye gitmekten vazgeçtiğimde bile
o kolyeyi satmaktan kaçındım.
Fakat bir gün Hae-cheol o kolyeyi benden çaldı.
Bir yerde satmış olmalı çünkü bir daha hiç bulamadım.
Bu ne zamandı?
Yirmi yaşımdayken.
Hae-cheol 19 yaşındaydı.
Üzgünüm, Yeong-in. Bunu yaptığını bilmiyordum.
Hae-cheol'un senden özür dilemesini sağlayacağım.
Bunu yararı var ki?
O kolyeyi bulamaz.
Ben de Hae-cheol'la görüşmeyeceğim.
Bak, Su-ji.
Yeong-in beni yetiştirirken kendimi küçük görmeyeyim diye
bana güzel bir sırt çantası aldı.
Kendisi aynı giysileri giyse bile bana iyi giysiler aldı.
Canım bir yemek çektiğinde mutlaka o yememi sağladı.
Beni ne kadar zor büyüttü, biliyor musun?
Peki ya Yeong-jun ve Hae-cheol?
Onları hiç görmedim bile.
Yeong-in'den bir şey çalanlarla görüşmem.
Hae-cheol.
Yeong-in'le yemeğe gitmeyeceğim Hae-seong.
Konuşalım.
Konuşmak bir şeyi değiştirmez.
Altı yıl önce onu görmeye gittiğinde kolyeyi çalmışsın.
Aynen öyle.
Onunla neden görüşmediğimi öğrendiysen buraya niye geldin?
Haydi, Yeong-in'e gidip özür dileyelim, Hae-cheol.
Boş versene.
Şimdi özür dilemek bir şeyi değiştirmez.
Ben hayatımı böyle yaşadım.
Bırak böyle devam edeyim, Hae-seong.
Ne yaptığının farkında mısın?
Çalıp sattığın o kolye,
ona biyolojik annesinden kalan kolye.
Bunu biliyorum! Biliyorum!
Bu beni daha da adi yapıyor. Mutlu musun şimdi?
Biliyor muydun?
Ve ondan özür dilemiyor musun?
Sen gerçekten de adisin.
Sana bunu söylüyorum. Benim gibi bir hırsız onunla görüşemez.
Hae-cheol!
Bu taraftan.
- Tanrım. - Vay canına.
Beş kişilik yer ayırttınız. Sipariş için herkesi bekleyelim mi?
Üzgünüm ama sanırım yalnızca üçümüz olacağız.
Tamam.
Teşekkürler.
Ne büyük bir odaymış.
Yalnızca üç kişi olmamız kötü.
Evet. Niye beş kişilik yer ayırttın?
İkisi de gelir diye düşündüm.
Tanrım, dünyadan haberim yok, değil mi?
Ne yesek?
Senin sorunun ne Hae-seong?
Lütfen hikâyeyi bir de Hae-cheol'dan dinleyelim mi, Yeong-in?
Hae-cheol, gel ve otur.
Üzgünüm, Yeong-in.
Gerçekten çok üzgünüm.
Ben gidiyorum, Hae-seong.
- Ben de. - Yeong-in.
Korkunç bir şey yaptığını biliyorum ama onu bir dinleyelim.
Haydi ama. Otur. Sen de, Su-ji.
Üç yıldır para yatırdığım banka hesabım.
Pek bir şey değil.
Her gün bir, iki, beş dolar falan koyuyorum.
O gün cebimde kalan neyse o.
Bunu bir gün sana vermek istiyordum.
YATIRILAN PARA
Cidden her gün para koymuşsun.
Bu beni affetmen için yeterli değil, biliyorum.
Fakat her gün üzgün hissettim.
Sen...
O kolyenin benin için önemini biliyordun.
O zamanlar düzgün düşünemiyordum.
Öyle olsa bile benden nasıl çalarsın?
O sıralarda kızım doğmuştu.
O doğdu ama annesi gitti.
Hastane, bebek maması ve bez için para lazımdı
ve ben beş parasızdım.
Aklımı kaçırmıştım.
Bahane uyduramam.
Cidden çok üzgünüm, Yeong-in.
Başlayayım mı, amca?
Evet, başlayalım. İşte orada.
Doğum günün kutlu olsun, hala.
Doğru ya. Onun doğum günüydü.
Mumları üfle.
Ne şirin.
Senin adın ne?
Gong-ju.
Nice senelere, hala.
Teşekkür ederim, Gong-ju.
Uzun yıllar yaşamaya çalışacağım.
Tamam.
Ben de sarılmak istiyorum.
Ben de senin halanım.
Teşekkürler. Hoşça kalın.
Merhaba.
Meşgulsün.
Evet, biraz.
- Merhaba, efendim. - Merhaba.
Mağazanız çok düzenli.
Bunu halletmelisiniz.
Ortalığı süpüreceğiz.
Üzgünüm.
Üzgünüm. Tekrar olmaz.
İyi günler.
Daha özenli çalışın.
İYİ Kİ DOĞDUN YEONG-IN
Yeong-in, doğum günün kutlu olsun.
Hoş geldiniz.
- Baba. - Merhaba.
Erkencisin. Geç gelirsin sandım.
Şirkete gidip onu tuttuğum gibi getirdim.
Bu çok saçma. Evlilik yıl dönümümüz.
Yer ayırtmasan gelmezdim.
Buraya oğlumu görmeye geldim.
Vay canına. Onur duydum, majesteleri.
Jung-won.
Sana bahsettiğim arkadaşım.
Merhaba, ben Jung Jung-won.
Tae-hun'un liseden arkadaşı mısın?
Burada bir Chungho Lisesi mezunuyla karşılaşmak güzel.
Sence de öyle değil mi?
Evet, güzel.
Size iyi bir yemek yapmaya çalışacağım.
Peki ya şefin, Jung-won?
Şefimiz mi?
Bay Cha, bu önceden rezervasyon yaptıran arkadaşım.
Merhaba demek istedi.
Merhaba. Ben Cha Tae-hun.
Aynı gün rezervasyon almadığınızı biliyorum.
Kabul ettiğiniz için teşekkürler.
Sorun değil.
Jung-won ve ben liseden yakın arkadaşız.
Anladım.
Anne ve babasının evlilik yıl dönümünü unutmayan, iyi bir arkadaş.
Sizin sayenizde güzel bir yemek yiyeceğim.
Teşekkürler.
Babam bir yere mi gitti?
Tuvalete gitmiş olmalı.
Haydi, sipariş verelim. Babanın ne istediğini biliyorum.
Tabii.
Burası senin restoranın mı?
Yemek için mi geldin?
Tae-hun'un yanında tanışmıyormuşuz gibi
davranırsan sevinirim.
Tae-hun mu?
Seni bilmiyor.
Bunca yıl sonra ona senden bahsetmeye gerek yok.
Ona çoktan merhaba dedim bile. Üzgünüm.
Merhaba demekten bir şey olmaz.
Yalnızca ona kardeş olduğunuzu söyleme.
Bay Cha, Tae-hun'un kardeşi mi?
Ne pratik ama.
Bilinmemesi gerekenler hakkında konuşulmasına izin vermiyor,
ihtiyacın olmayan kişileri de ihmal ediyorsun.
Buraya gelmiş bulunduğumdan yemek için kalacağım.
Sanırım mesajımı aldın.
İstediğini aldığını düşünme.
Ona kardeşi olduğumu söylemeyi
ben istemiyorum.
O aileyi nasıl sevebilirim.
Şımarık veledin tekisin.
Bay Cha.
Evet.
İşte özel ikram yemeği.
VIP müşterilerimiz için, o yüzden siz servis etmelisiniz.
Pekâlâ.
Ben götürebilir miyim?
Sen baş şef aşçı mısın?
Baş aşçının özel ikramını niye sen servis edesin?
Bu arkadaşım ve ailesine gidiyor.
Birazcık hava atayım.
Sen aklını mı kaçırdın? Sorunun ne?
- Götür. - Bay Cha.
Geri döneceğim.
Benim annem vefat etti ve babam da tekrar evlendi.
Babamın ikinci evliliğinden bir kardeşim var
ama iki yaşımdayken tesadüfen sadece bir kez gördüm
ve bir daha görmedim.
- Anne. - Ne oldu?
Tanrım. Teşekkürler, Tae-hun.
Buna bayıldım.
O kolye için ondan çok ben para verdim.
Size ikramımız.
Teşekkür ederim, Jung-won.
Her şey için teşekkürler.
Teşekkürler, Jung-won.
Umarım harika vakit geçirirsiniz.
İyi iş çıkardın, Jung-won.
Sen de öyle, Ji-su.
Biriyle buluşacağım. Gitmem gerek.
- Tamam. Yarın görüşürüz. - Görüşürüz.
Gel.
Bayan Jung, hâlâ burada mısınız?
Bay Cha, müsaitseniz
birlikte bir şeyler içmek ister misiniz?
Üzgünüm, Bay Cha.
Kulak misafiri olmak istemedim. Özür dilerim.
Kilerdeyken Tae-hun'un babasıyla
konuştuklarınızı duymuş bulundum.
Hiçbir şey duymamış gibi mi davransaydım?
Öyleyse hiçbir şey duymadım diyelim.
Lütfen dediğim her şeyi unutun.
Üzgünüm.
Bu aslında iyi bir şey.
Nasıl?
Bunu bilen tek kişi sensin.
Artık birine babamı kötüleyebilirim.
Onu kötülemek istediğimde
beni dinleyebilecek misin?
İsterseniz ben bile kötülerim onu.
Teşekkürler.
Onun yerine... Tae-hun muydu?
Lütfen arkadaşına söyleme.
Tabii. O kadarını biliyorum.
Pekâlâ öyleyse. Bunun için sana bir hediye vermek istiyorum.
Hediye mi?
Bana bunu mu vermek istiyorsunuz?
Evet. Hangisini istediğini söyle. Onu alacağım.
Herhangi birini almak bile zor değil mi?
İstediğin herhangi birini alabilirim.
Bu oyunda iyi misiniz?
Evet. Çok hassas ellerim var herhâlde.
Bir dokunuşla oyuncaklar geliyor.
Kolunuz yaralı.
Sorun olmayacak mı?
Gözlemlerime göre
insanlara pek kolay güvenmiyorsun.
Pekâlâ o zaman.
Şu oyuncak. Oradakini istiyorum.
Tamam. Birkaç saniyeye ihtiyacım var.
Hassas ellerimle...
..bu çok kolay olacak.
Tanrım.
Tanrım, ilacım yüzünden mi bu?
Bir kez daha denemeliyim.
Tabii, buyurun.
Güzel.
Evet, işte bu!
Tanrım, nasıl öyle düşürdün?
Baksana. Vay canına, gördün, değil mi?
Pençe yakalayınca çektim ama...
İçtiğim ilaç çok kuvvetli olmalı.
Haydi, gidelim.
Bozuklukları verin.
Bir deneyeceğim.
Buradaki makineler iyi değil. Uğraşma.
Çekilin. Bir deneyeceğim.
İşte. Başka zaman düzgün bir şekilde teşekkür ederim.
Bunu size vereceğim. Size benziyor.
Bu köpek mi ayı mı? Bana hiç benzemiyor.
Bundan bahsediyordum.
Sizi kazalardan koruyacak bir tılsım olarak düşünün.
Cidden bana benziyor.
Moralim bozulmuştu ama sayende çok daha iyiyim şimdi.
Bunu duyduğuma sevindim.
Bana teselli verip daha iyi hissetmemi sağladın.
Bu yüzden mi bir elin nesi var, iki elin sesi var diyoruz?
Ben hep yalnızdım.
Bu senin otobüsün mü?
Evet, öyle.
Gitmelisiniz.
Gidiyorum. Sağ salim eve varın.
Jung-won senden hoşlanıyor mu?
Bence benden nefret etmiyor.
Peki ya sen?
Ondan çok hoşlanıyorum.
Öyleyse sorun nedir?
Fakat...
Onu sevmemem gerek gibi hissediyorum.
Ne zaman geri gideceğini
bilmiyor olmak rahatsız edici olmalı.
Evet.
Birden yok olursan
onu üzeceğinden mi korkuyorsun?
Hae-seong.
Yarını düşünmeyi bırak.
Başkalarını da çok düşünme.
Fakat bu kolay bir şey değil.
Tanrım, ne zor işler. Konuyu değiştirelim.
Haydi, yemekten bahsedelim.
Tamam.
Hamburger ve pizza çok lezzetli ama bu aralar Vietnam çorbasını seviyorum.
Seni yarın oraya götüreyim. Bana yerini söyle.
O yeri biliyor musun...
Bay Ahn.
Hae-seong.
Jung-won.
Alt yazı çevirmeni: Tunç Uzgör